Smells like green spirit/ Leonie Bais

Deze week schrijft mijn goede vriendin en collega columnist Leonie Bais de toniescolumn, dit in verband met mijn verlenging van de Stilte retraite:

“Het gaat altijd zóóó lekker ruiken van een kerstboom in huis…,” hoor ik een vrouw verkondigen terwijl ik in het tuincentrum op zoek ben naar een nieuwe kamerplant. Het is daags voor Sinterklaas en voor veel mensen tijd om alvast één oog te richten op het volgende feest en een kerstboom in te slaan. Een kerstboom mét kluit weliswaar, want daar blijft ‘ie langer mooi van. “Maar als ik érgens een hekel aan heb, zijn het wel de naalden die ik nog een jaar lang terugvind in mijn tapijt…”

Elk jaar vinden een kleine drie miljoen naaldbomen hun weg naar de warme Nederlandse huiskamers. Dat staat, in het gunstigste geval, gelijk aan 600 hectare bos. Deze bomen hebben zes tot acht jaar moeten groeien op Deense en Duitse bodem, voordat ze, al dan niet met wortels er aan, weggerukt worden uit hun omgeving. Hierna worden zij in groten getale vervoerd naar onze tuincentra. Nadat de bomen drie à vier weken hebben staan shinen in de huiskamers, worden ze gelijk met het oude jaar ritueel verbrand in vreugdevuren.

Lang geleden haalden onze Germaanse voorouders tijdens de winter groenblijvende takken in huis. Ze geloofden hierdoor dat nare geesten, heksen en ziekten buiten de deur bleven. Ook beschouwden zij de zon als god. In de winter, zo dachten zij, liet de zon zich steeds minder zien, omdat de zonnegod ziek zou zijn. De kortste dag van het jaar betekende het dieptepunt van de ziekte, dat herstel er aan zat te komen en de zon weer langer zou gaan schijnen. De groene takken in huis herinnerden de mensen aan de vruchtbare periode die in het verschiet lag. 

Wat onze voorouders waarschijnlijk niet bewust wisten, is dat de groene takken ook nog eens gezonde stofjes, fytoncides, uitscheiden, die goed zijn voor het immuunsysteem. Ze verlagen de hartslag en bloeddruk; stresshormonen verdwijnen als sneeuw voor de zon. In Japan maakt men van deze kennis gretig gebruik, door opgebouwde spanning weg te werken tijdens het zogenaamde bosbaden, of in goed Japans: shinrin yoku. Door in stilte door een bos te bewegen en alle zintuigen open te zetten, kunnen lichaam en geest weer tot rust komen. In enkele decennia tijd is het bosbaden een populaire activiteit geworden in Japan en hebben wetenschappelijke studies keer op keer de positieve effecten ervan aangetoond.

Een kerstboom in huis is al lang een gevestigde traditie, die weinig meer te maken heeft met het verjagen van boze geesten. Voor de komende kerstdagen wil ik jou, trouwe lezer van Tonie’s Columns, uitdagen om eens na denken over de betekenis die de kerstboom voor jou heeft. En wellicht hoe je de impact van de kerstbomenindustrie op het klimaat kunt verlagen. Misschien besluit je je volgend jaar, net als onze voorouders, te beperken tot het ophangen van enkele takken. Of zet je de boom na de kerst in de tuin, om hem volgend jaar weer uit te graven. Ook kun je een boom adopteren bij een lokale kwekerij. Maar, ik snap het ook als je juist méér bomen in je huiskamer neerzet, om zo drie weken lang je immuunsysteem te kunnen boosten.


Luistertip: Ede Staal – Silent Nighthttps://www.youtube.com/watch?v=dB0raJ_INJM

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s