Herdenking/ I am a Soulman

Op een van de laatste dagen van onze vakantie in het bosrijke middelgebergte in het Harz gebied van Duitsland bezochten we het herdenkingsmonument Langenstein- Zwieberge. In dit voormalige concentratiekamp uit de tweede Wereldoorlog werden duizenden gevangenen gedwongen om onder onmenselijke omstandigheden tunnels te graven om daar vervolgens vliegtuig onderdelen voor de nazi’s te maken. Velen overleefden dit niet en kwamen in massagraven op het terrein terecht, of vonden uiteindelijk de dood in een ander kamp.

Herdenking

We leggen een bloemetje voor de opa van Joke bij het koperen herdenkingsplaatje. 1700 herdenkingsplaatjes op een laag muurtje rondom een grasveld, oftewel het massagraf. Ze kregen in ieder geval hun naam terug. Allemaal mensen uit verschillende landen uit Europa die het kamp nooit meer uitkwamen. 1700 mensen die het kamp niet hadden overleefd. Er waren nog velen, waarvan de naam helaas niet meer te achterhalen was, aldus onze deskundige en super lieve gids die alle tijd voor ons nam bij deze familiereis naar het verleden.

De bomen hebben alles gezien

‘Het ziet er haast vredig uit’, fluister ik en kijk even omhoog naar de imposante ruisende bomen, die door het milde zonlicht een gouden gloed krijgen. ‘Zij hebben alles gezien’, stel ik mij voor en we lopen even later door naar ‘de zwarte boom’ verderop in het bos. Hier werden mensen soms opgehangen. De boom ging in de jaren zestig dood en werd geconserveerd om te kunnen blijven herdenken. Ik stel mij voor dat deze boom een overdosis pijn en angst zou hebben gevoeld en besloot om vroegtijdig dood te gaan. De robuuste horizontale zijtak laat nog steeds overduidelijk zien, waar het martelen, met de dood tot gevolg, heeft plaatsgevonden.

Zielen

Ik voel een huivering en mijn lichaam geeft signalen om vooral door te lopen. De sfeer voelt hier niet fijn. Is het mijn levendige verbeelding, of hangt hier nog altijd een trieste energie? De lichamen zijn al bijna tachtig jaar opgenomen in de grond en allang vergaan. ‘Ontzielde lichamen’, hoor ik mijzelf zeggen en kom hiermee gelijk middenin mijn vragen over het bestaan van de ziel en geest tijdens en na de dood. Zijn ze gevlogen? Of is er niets meer? En wat voel ik hier dan? Feit is dat de gevangenen deze moord rituelen meerdere keren hebben moeten meemaken. De houten barakken stonden op hetzelfde terrein. 200 hectare aan ellende, onrecht, machtsmisbruik, machteloosheid, angst, dood en verderf.

Twee dagen later

We komen thuis en kunnen gelijk door naar het buitenfeestje van vrienden uit de buurt. Bij deze gezelligheid, uitstekende catering en het vuur komt het gesprek spontaan op ‘de ziel’. Of deze bestaat, ook voor dieren? en zo ja, wat dat dan zou zijn. Na beschouwende gedachten uitwisselingen, komen we tot een acceptabele beschrijving. Over het bestaan ervan wordt verschillend gedacht. Kortom, het is aan mij en ons of je ervoor open wilt staan. Welke perceptie past het beste bij je en ben je daarmee tevreden?

I am a soulman

Het was al laat en het tijdstip, vuur en een nogmaals allerlaatste drankje bewerkstelligde dat het denken niet meer zo vlot ging. Mijn lichaam en mijn geest gaven wel dringende aanwijzingen om vooral te gaan slapen. De volgende dag dook ik in literatuur, bijbel en internet betreffende mijn zoektocht naar de ziel. De ‘telefoon en software ‘ uitleg vond ik heel leuk bedacht;

‘Als je telefoon je lichaam is, dan is je ziel de software en is je geest de elektriciteit die het nodig heeft om goed te kunnen functioneren. Je telefoon moet regelmatig aan de lader, anders heb je er niks aan. (bron internet)’

Even later kwam ik een mooie uitspraak van Marieke van Meijeren op Instagram tegen; ‘Bidden is contact maken met het hogere en mediteren maakt het mogelijk om het antwoord te kunnen ontvangen’. Ik staakte direct mijn zoektocht. I am a soulman, zong ik en zocht het nummer op.

Luistertip: I am a soulman, Sam Moore en Lou Reedhttps://www.youtube.com/watch?v=RBd4SuDNsGQ

2 gedachten over “Herdenking/ I am a Soulman

  1. Bijzonder aangrijpend zo’n plek waar je vriedins opa ligt begraven.
    Prachtig ‘ Bidden is contact maken met het hogere en door te mediteren, stil te worden samen of alleen in de natuur of op een andere rustige plek creëer je de mogelijkheid om het antwoord ontvangen. Liefs Monique

    Like

  2. Hé Ton, mooi stuk wat je hebt geschreven, Moest ook denken aan de kunstenaar Armando. Hij had o.a als thema het schuldig Landschap. Hij woonde als jongen in de oorlog bij het kamp in Amersfoort. Groet van Marcel

    Like

Laat een reactie achter op Monique Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s