Bed and Breakfast in Markelo

Ik was hier eerder geweest. Deze omgeving met zijn prachtige bossen en eindeloze fietspaden. Toch sta ik bij elk bezoek aan deze regio er weer wat dubbel tegenover. Het is er namelijk zo keurig. De mensen zijn keurig, de huizen zien erg keurig uit en alle tuintjes zijn te keurig onderhouden. Het zou dit weekend prachtig weer worden en dus viel de keuze op Twente. Het gebied waar je zo heerlijk kan wandelen en fietsen. Mijn fantasie over een weekendje bourgondisch Maastricht met zijn heuvels, lekker fietsen en dan aan het eind van de zaterdagmiddag op het Vrijthof Belgische bieren van de tap op het terras wegwerkend, werd dus verruild voor een B en B in Markelo. Ik googelde even wat er zoal te doen was in Markelo, als we naast het wandelen en fietsen en uit eten nog iets cultureels wilden gaan doen. Er zou op de zaterdag een zwem wedstrijd voor de jeugd in het plaatselijke zwembad gehouden worden. Tot zover de cultuur. We werden verwelkomt door de B en B eigenaren, een echtpaar die het allemaal keurig voor elkaar heeft. Een groot goed onderhouden landgoed, met dertien goed onderhouden slaap gelegenheden. In het halletje stond de gevulde koelkast, het nespresso apparaat met de cupjes en thee voorraad. Ook een handig lijstje waarop je de drankjes kon noteren. De trap naar boven was voorzien van een steriel praktisch tapijt. Dit had tot gevolg dat je onwillekeurig je schoenen extra schoonmaakte op de handige grote mat in de hal, bang om sporen van buiten achter te laten. Daar zaten we dan, met een uitzicht op de rustgevende weilanden. Zelfs de koeien in de wei ( zag ik het nu goed dat de kantjes ook gemaaid waren? ) zagen er hier keurig verzorgd uit. Niets op aan te merken. Een muur scheidde het zitgedeelte van de slaapkamer gedeelte. Aan beide zijden hing een groot TV scherm. Op de beide matrassen waren elk drie grote dikke kussens neergelegd, waarschijnlijk om een relaxte tv houding te kunnen aannemen. Er was toch niets te doen in Markelo. Er waren 25 stopcontacten om onze apparaten te kunnen opladen. Het was allemaal perfect. Waarom kreeg ik dan vlucht neigingen?

Ik had mijzelf ondertussen al betrapt op het oprapen van een klein blaadje op de trap, meegenomen van buiten naar binnen. We besloten de tas onuitgepakt midden in de kamer te laten staan en niet gebruik te maken van de handige grote opberg kast met apart plankje voor de schoenen. De deuren waren voorzien van een handige dranger, waardoor de deur nooit onnodig open zou blijven staan. Langs het akelig goed onderhouden tuinpad met keurig gerangschikte stalen kunstvoorwerpen ( gaat niet roesten!) en gereformeerde buxussen begaven wij ons op onze fietsen richting centrum van Markelo om uit eten te gaan in het plaatselijke Italiaanse restaurant. Het was mij opgevallen dat de meeste mannen hier geblokte blouses droegen en de dames over het algemeen makkelijk kortgeknipte/ gepermanente kapsels hadden. Het echtpaar voldeed ook al aan deze beschrijving. We waren op tijd weer terug. Zittend op het bed, ondersteund door de handige kussens, zapten we ons een weg door de tv zenders. Ik moest denken aan een nummer van Bruce Springsteen, waar hij zingt over ‘57 channels and Nothing on’ en droomde weg naar die B en B ‘s in Frankrijk waar het tuinpad overwoekerd was door onkruid, de inrichting bij elkaar geraapt en er overal hout en as lag voor de doorrookte open haard, ondertussen genietend van de plaatselijke wijnen.

Ik gooide de kussens op de grond en ging maar slapen.

Bruce Springsteen – 57 Channels (And Nothin’ On)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s