Life can be so Ridiculous

Enkele goede vrienden namen bezorgd contact met mij op, of het wel goed met mij ging. Zij lezen trouw mijn columns en het viel hun op dat ik schreef over pijn en verdriet en nachtmerries. Nu klopt het wel dat ik vaak schrijf over emoties en daarnaast ook vooral mijn gedachten en belevenissen wekelijks probeer samen te vatten. Ook permitteer ik mij om zowel tijd en fantasie en werkelijkheid door elkaar te husselen. Het blijven weliswaar mijn gedachten, wat mij bezighoudt. Uiteindelijk maakt het dus niet zoveel uit of het echt gebeurd is, of niet.

Ik moet altijd weer denken aan de uitspraak dat het onbewuste geen verschil maakt tussen fantasie of werkelijkheid. Dit betekent dat je jezelf in positieve of negatieve zin kan manipuleren. Toen mijn vriendin mij wat wazig begon aan te kijken en op het punt stond om af te haken door dit vage gedoe, vroeg ik haar of ze wel eens het piepend en krassend geluid van een nagel op een schoolbord had gehoord, waarbij ik met mijn hand fictief in de lucht ging en met mijn gekromde nagels over het fictieve schoolbord kraste. Haar ‘kippenvel’, gecombineerd met haar kreet van afschuw, was bewijs genoeg.

Ik was aan het opruimen. Na de verbouwing in ons huis, konden de spullen weer terug op hun plaats. Een prachtig moment om het verleden eens goed door je handen te laten gaan, om te selecteren op nut en noodzakelijkheid om spullen nog weer langer zinloos te bewaren. Ik dacht dat ik altijd goed afscheid van spullen kon nemen. Ik ben niet voor niets fan van het afval wegbrengstation. Het viel wel een beetje tegen. Vooral vind ik het lastig om afscheid te nemen van boeken, cd’s en dvd’s. Allemaal spullen die tegenwoordig makkelijk digitaal te vervangen zijn en toch lukt het nog niet zo goed. Ik ging er eens goed voor zitten en werd gelijk teruggeworpen in de tijd door een foto van mijzelf en mijn eerste grote liefde, ergens op Ameland genomen. Ik moet 19 of 20 jaar zijn geweest. Het jaar daarop zou de liefde alweer voorbij zijn. Ook het album met aantekeningen van mijn moeder kwam voorbij, uiteraard om blijvend te bewaren. Zo viel mij deze keer een krantenknipsel op van John Lennon, met het nummer ‘ a working class hero’. Enigszins verbaasd en geamuseerd, dit had ik niet verwacht van mijn klassiek geschoolde moeder, keek ik wat beter. Zij had zelfs enige zinnen onderstreept ‘But you’re still fucking peasants as far as I can see’. Het thema van deze alinea uit deze song was dat sex, dope en vooral ook religie je ‘doped’ houden.

Ik kan helaas niet meer bij mijn moeder navragen wat nu haar drive was geweest om de tekst van dit mooie nummer uit te knippen en in haar aantekeningen album te plakken. Misschien was het bedoeld voor de maandelijkse kerkelijke vrouwenvereniging bijeenkomst? ‘Nee, dacht het niet’, zei ik hardop tegen mijzelf.’ Mooi om haar nog steeds op een andere manier te kunnen blijven ontmoeten’, bedacht ik mij. Van opruimen kwam niet meer zoveel, zittend op de grond met allerlei herinneringen rondom mij verspreid op de vloer. Ik had muziek van Kanye West aanstaan, toen ik plotseling hard getroffen werd door een foto van het kleine jongetje van anderhalf jaar oud jaar, aangespoeld aan het strand. Het kindje was een van de slachtoffers van de vluchtelingen crisis en had de overtocht met tientallen anderen niet gehaald. Ik bleef er met afschuw naar staren. Ik had de desbetreffende krant bewaard. Dit beeld had mij zo aangegrepen, dat ik deze krant niet zomaar bij het oud papier kon gooien, alsof je nogmaals dit kindje delete. Dus was deze krant tussen mijn bewaar spullen terechtgekomen. Dit jongetje, dat staat voor de zinloosheid van geweld en misbruik van kinderen.

Hetzelfde verdrietige, machteloze gevoel overspoelde mij weer. Alsof het zo moest zijn, speelde tegelijkertijd het indringende nummer So Appalled, ik zong hard de tekst mee ‘Live can be so fucking ridiculeus’, live can be so ridiculeus, om de pijn en machteloosheid op een of andere manier een plaats te geven.

Het was niet genoeg. Ik besloot om een kaars te branden, voor alle door zinloos geweld omgekomen kinderen.

Luister ook : Kanye West – So Appalled (Lyrics) +mp3 Download {Official Music} HD

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s