Wachten

Ik stap alvast in de auto, want het is halfacht in de ochtend. Dit tijdstip is onze vaste vertrektijd als we voor het werk gezamenlijk naar Groningen rijden. We willen maximaal één auto bij de deur en dat betekent vooral organiseren en afstemmen. Ze is er nog (steeds) niet, dus ‘dood ik de tijd’ en check alvast maar de binnengekomen mails op mijn mobiele telefoon. Even later komt de vrouw met werktas over haar rechter schouder en ontbijtkommetje met yoghurt en cruesli in de linkerhand eraan. Met een zucht komt ze naast mij zitten. Eindelijk heeft ze tijd voor het ontbijt.

Auto

Ik had al geleerd dat wachten met draaiende motor te ver ging. Uiteindelijk realiseerde ik mij het dwingende en erg hoog statement gehalte ervan. Ondanks mijn beetje zwakke uitleg over het alvast opwarmen van de cabine. Niet bevorderlijk voor haar stemming en dus onze interactie. Vandaar dat ik nu mijn wachttijd overbrug door in de tussentijd nuttige dingen te doen, zonder draaiende motor. Er zijn verschillende vormen van wachten; bijvoorbeeld verwachten en afwachten. Afwachten is wachten met een verlangen. Wachten is zich ‘ophouden’ totdat iemand komt of dat het (eindelijk) gebeurt. Wachten klinkt dus minder prettig. Psycholoog Jeffrey Wijnberg noemt wachten een mengeling van verveling en ongerustheid. Hij doelde hiermee vooral op het oneindig wachten en noemt het voorbeeld van de Covid periode, waarbij we heel veel hebben moeten oefenen in geduld.

Twee jaar wachten

Ik deed een kort onderzoekje op internet en las dat we minimaal twee jaar van ons leven besteden aan wachten. Op zich niets mis mee, vooral omdat we meer mogen leren te onthaasten. We kunnen oefenen in geduld om de impuls tot snelle behoeftebevrediging te kunnen uitstellen. ‘Is het ook een man- vrouw ding voor wat betreft wachten’, vraag ik mij af en check direct of er in deze gedachtegang iets seksistisch zit. ‘Het is een vraag en geen stelling’, stel ik mijzelf gerust. Een rondgang langs familie en vriendengroep levert op dat over het algemeen vrouwen meer tijd nodig hebben en mannen dus over het algemeen meer tijd besteden aan wachten.

Feestje

‘Zullen we gaan?’, vraagt zij tijdens het feestje. ‘Prima’, zeg ik en doe mijn jas aan. Ik ben klaar voor vertrek. Toch nog een tijdje doorgepraat, vervolgens staand verder gesproken. Het gesprek meandert ook nog door in de hal en buiten in de straat en zo is het gauw een uur later voordat we vertrekken. Ik heb mij aangeleerd om bij te lang ‘wachten’ een combinatie van acceptatie en bewuste ontspanning (ademhaling) toe te passen. Dit lukt uiteraard beter naarmate er minder consequenties aan verbonden zitten. 

Acceptatie is een werkwoord

In het andere geval is het voor mij heilzaam om de bijbehorende gevoelens (irritatie, verveling, boosheid etc) toe te laten. Cruciaal hierbij is om ze wel van het verhaal los te koppelen. Dit vraagt zelfinzicht, moed, durf en vooral veel blijven oefenen om de oorzaak van mijn gevoelens niet bij de ander te leggen. ‘En waarom’, vraag ik alvast zelf maar retorisch; omdat je leven dan een stuk aangenamer wordt. Bij ons zijn de verschillen in tijdsbeleving groot. Hiervan bewust zijn scheelt een hoop gedoe.

Wat associeer jij bij ‘wachten’?

Luistertip: I’ am waiting for My man ( live NY)https://www.youtube.com/watch?v=SOb2J-QtA1c

Een gedachte over “Wachten

  1. Geweldig mooi beschreven, hoe het wachten door de wachtende partner wordt beleefd. Vooral als je over één auto wilt beschikken en daar beiden voor kiest, valt het niet mee voor de wachtende partner.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s