De buitendeur zwaait open. Met een enthousiaste en vertederende ‘Hallo opa Anton en oma Joke’ begroeting stuitert onze kleinzoon van voorpret en verwachting in het kleine halletje van de voordeur op en neer. Zoveel enthousiasme voelt natuurlijk heel fijn.

Met een glimlach realiseer ik me dat het vooral met ons geplande uitstapje te maken heeft. Het doet onze populariteit tijdelijk exploderen naar grote hoogte.

We gaan namelijk een ochtend spelen in Monkey Town. Dit is een indoor speeltuin, waar kinderen kunnen spelen, klimmen, glijden, bouwen en nog veel meer. Er zijn overweldigend veel mogelijkheden, waardoor de kans op een hyperdepiep ‘staat van zijn’ mega groot is. 

Even later zijn we in de immens grote speelhal aangekomen. Halverwege de trap zien we Sinterklaas en een piet met hún pepernoten. Het heeft geen merkbaar effect op hem.

De focus ligt nu even volledig op het spelen. Het is duidelijk dat hij hier eerder is geweest en dat maakt dat hij trefzeker en doelbewust richting ingang blijft lopen. Ik zwaai en mompel nog iets van ‘bedankt Sinterklaas’, al weet ik niet goed waarvoor. Vervolgens loop ik maar snel door achter mijn vriendin en kleinzoon aan. 

We betalen per kind en we zijn voor 10,95 binnen. De ruimte is onderverdeeld in een afdeling tot vier jaar en een andere ruimte voor de grotere kinderen. Benjamin behoort nog net tot de eerste categorie, de zogenaamde peuterzone, maar zijn waarde en drang naar avontuur is al zo krachtig geïnternaliseerd dat hij vooral naar de speelruimte voor de oudere kinderen trekt.

Hemel(s)

Voor Benjamin moet het de hemel, of op z’n minst een paradijselijke omgeving zijn. Hij rent vol adrenaline van het ene toestel naar het andere, wil alles uitproberen en wij volgen hem langs, onder en door de attributen heen. Ik stimuleer hem om zijn sokken uit te doen, zodat hij in tegengestelde richting de lange en brede glijbaanmogelijkheden op kan klimmen.

Pauze

Wij de volwassenen zijn ondertussen enorm toe aan een koffiebreak. We besluiten dat het voor Benjamin ook goed is om even te pauzeren. In zijn meegebrachte rugzakje blijkt eten en drinken te zitten en Benjamin geniet van zijn boterhammen en sapje.

De pauze is kort, want vlak naast de tafel waar wij zijn neergestreken staat een draaimolen met paardjes in mini uitvoering. Deze was uiteraard direct al gespot. Het blijkt het enige apparaat te zijn waar geld in moet, alvorens te kunnen gaan draaien. Ik koop het muntje voor een euro en zie met genoegen dat er nog twee kinderen op de in totaal vier paardjes plaatsnemen. Het minicirkeltje draait twee minuten en weg is Benjamin weer.

Veilig 

Ondertussen mijmer ik over de ultieme veiligheid hier. Elk risico lijkt te zijn uitgebannen. Nu pas valt mij het bordje ‘niet op blote voeten lopen’ op. Ook zie ik eindelijk het bordje dat je niet de glijbaan op mag klimmen. 

Allemaal voor de veiligheid natuurlijk, maar eigen initiatief en creativiteit wordt hiermee helaas wel geminimaliseerd. Het meisje imiteert Benjamin door ook haar sokken uit te doen om samen tegen de regels de glijbaan op te kunnen klimmen. Er ontstaat meteen een bondje tussen hen.

Ik leg hem uit dat hij moet omlopen om weer boven te kunnen komen en wijs hem op het bordje.

Op hetzelfde moment wordt in het Engels en Nederlands opgeroepen dat je geen eigen meegenomen etenswaar en drankjes mag nuttigen.

‘Echt alles is hier veilig’, denk ik een beetje gelaten en mijmer verder over het plan om met de kleinkinderen een boomhut in onze tuin te maken. Lekker aanklooien met hout en spijkers, zagen en ander materiaal en ondertussen ook leren om met potentieel gevaar om te kunnen gaan.

Ik ben haast blij als ik het elektriciteitsnoer van de minidraaimolen provisorisch met tape vastgezet over de grond zie liggen.

De energie van onze kleinzoon neemt ondertussen af en met de wijze raad van mamma blijven we ruim voor het moment van totale instorting. We doen een coolingdown in de legoblokkenruimte en vertellen dat we zo weer naar mamma en pappa gaan.

Buiten de voorziening nemen we de grote betonnen trap naar beneden. ‘Hou je goed vast’, zeg ik. We zijn weer in de echte wereld.

Luistertip: Nabors, Can’t stop the safetyhttps://youtu.be/gCVkKztQ9Hs?feature=shared