Gedoe

Voor dinsdag had ik met grote letters ‘ADMINISTRATIE’ in mijn agenda gezet.

Er lag al een tijd een stapel brieven klaar, variërend van ‘even afwerken’ tot digitale acties uitvoeren waarvan ik wist dat het vervelend en irritant zou worden.

Selffulfilling prophecy

Mijn voorgevoel bleek terecht, oftewel het werd ook vervelend en irritant. Een voorbeeld hiervan was de oproep middels een brief van mijn hypotheekverstrekker om opnieuw in te loggen met nieuwe codes omdat ze waren gefuseerd. Waar ik al bang voor was gebeurde. Het systeem herkende mij niet meer als klant. De dreiging van àlles kwijt te raken trof mij plotseling overal in mijn lichaam.

Ik besloot om een hulplijn in te schakelen. Dit betekende bellen met de klantenservice.

De aardige mevrouw was zeer begripvol. Ik had ook allang in mijn leven geleerd om lange gedegen uiteenzettingen achterwege te laten. Ik beperkte mijn relaas tot een ‘Het lukt mij niet’ en liet daarna een stilte vallen.

Dit werd impliciet ook zeer gewaardeerd. De mevrouw stelde de controle vragen, zoals mijn naam, geboortedatum en hypotheeknummer. Ze deelde aansluitend bemoedigend mee dat het niet aan mij lag, maar aan het nieuwe systeem. Deze was de verandering nog aan het ‘verwerken’. Of ik het een paar dagen kon uitstellen? Waarschijnlijk was het systeem dan geheel op orde en zou het een kleine moeite zijn. We wensten elkaar vooral een hele fijne dag en het gesprek werd beëindigd. Met een onaf gevoel legde ik de brief maar weer opzij. Ook ik moest het even verwerken.

Systeem stress

Ik besloot toch nog 1 administratieve klus te doen en ging de uitdaging aan tot het instellen van een tweestaps verificatie voor mijn eigen YouTube kanaal. Dit was op verzoek van Google en ook van mijn zoon. Ik had het steeds uitgesteld.

Wachtwoorden klopten niet meer. Het stappenplan was abracadabra voor mij en ik kreeg toenemende buikpijn en hoofdpijn.

Met behulp van mijn sterke waarde ‘doorzetten’ en ontspanningsoefeningen lukte het mij uiteindelijk. Ondertussen was tot mijn frustratie de ochtend alweer voorbij.

Tuin

Ik besloot te pauzeren en ging de tuin in om mijn yin en yang voortuintje te ontdoen van doorgeschoten stekelige planten.

Blijkbaar was ik toch nog wat meer geladen dan ik besefte, want mijn vriendin vertelde mij later die dag dat ik met mijn robuuste actie ook onbedoeld allerlei lieve kleine plantjes om zeep had geholpen.

Bureaucratie 

Na de break ging ik toch nog een uitdaging aan, waarvan ik eigenlijk al wist dat dit de genadeslag voor mij zou worden.

Ik bespaar mijzelf en de lezer de uiteenzetting betreffende de ‘subsidieregeling verduurzaming voor woningen in het aardbevingsgebied’.

Na een half uur liep ik al muurvast, naast mijn eigen soms wat digitale onhandigheden, zoals uploaden en toevoegen van foto’s en het opzoeken van digitaal verstopte bewijsstukken, werd het bureaucratische doolhof mij teveel. Ik gaf het op. Wel schreef ik nog een brief naar het overkoepelende SNN met vragen om mij t.z.t. live te willen helpen. Ik vond het ondertussen ook helemaal prima om gezien te worden als ‘de oudere die niet meer mee kan komen’, ik besloot het vooral uit handen te geven.

De middag was ook voorbij  en ter broodnodige ontspanning besloot ik te gaan dansen op het voor deze dag goed passende nummer ‘goede systeembeheerder’ van de Groningse band ‘De huilende rappers’.

‘Over een maand maar weer een administratie dag doen’, dacht ik met lichte tegenzin.

‘Of een volgende keer ChatGpt mijn administratie laten doen?’, vroeg ik mijzelf hoopvol nieuwsgierig af en checkte snel naar de mogelijkheden hiertoe.

Ik las over een ChatGpt update en de tweestaps verificatie voordat je hiervan gebruik kon maken. Ik klapte mijn laptop iets te hard dicht en had opeens heel veel behoefte aan een lange boswandeling voor dat beetje Zen gevoel.

Luistertip: goede systeembeheerder, De huilende rappers https://youtu.be/3XCw6FIqQTo?si=6dfQ6O4zWvd2o4Dy

Quote:

‘Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien.’

(Franciscus van Assisi)