Leef-tijd, slechts een getal, of toch ‘not dark yet’

Onze leef-tijd is beperkt, dus haal alles eruit, wat goed voor jou en jouw omgeving is.

‘Dit voorjaar ben ik gearriveerd in de herfst van mijn leven’, realiseer ik mij en probeer iets van berusting in mijzelf te bewerkstelligen. Vorig jaar voelde al anders, omdat ik bij vijfenzestig in aanmerking zou komen voor allerlei ouderen kortingen. Tenminste dat dacht ik. Het blijkt al vanaf zestig te kunnen, hoorde ik onlangs. Ik hield mij er niet zo mee bezig. Mijn gepensioneerde vriend vertelde mij heel enthousiast dat hij gebruik maakt van een NS kortingskaart, kortingen voor musea en andere cultuur en zelfs het bootkaartje naar de Waddeneilanden is voor de oudere goedkoper, vertrouwde hij mij toe.

Hiermee komt gelijk mijn vraag, waarom voor ouderen, terwijl jonge mensen (gezinnen) het in die fase juist extra hard nodig hebben? 

Mijn reis tot nu toe liep via de uitgestippelde route van baby, peuter, kleuter, kindertijd, adolescentie, jongvolwassenheid, middelbare leeftijd en is nu officieel aanbeland bij halte ouderdom.

Vrij reizen 

Hierdoor moest ik denken aan vroeger. Mijn moeder had een NS kaart, waarbij zogenaamde ‘vrij reizen keuze dagen‘ waren opgenomen.

Vaak realiseerde zij zich met een schok dat de vrij reizen deadline alweer te snel in zicht kwam en dus moest er ‘hals over kop’ alsnog gratis dagtochten bedacht en ingepland worden. Toch weer drukte en stress waren het gevolg.

‘Wel confronterend’, denk ik en check nog even of het wel echt klopt.

Het staat echter onverbiddelijk en duidelijk beschreven. De middelbare leeftijd loopt van je veertigste tot je vijfenzestigste.

‘Ik ben er dus sowieso al overheen’ besef ik gelaten en spreek het woord ‘ouderdom’ een aantal keren hardop uit, om te checken hoe dit voelt. 

Bemoedigend 

Ik zit dus in de ‘herfst’ en heb daarna ook nog hopelijk de ‘winter’ denk ik en deze gedachte stemt me gelijk iets hoopvoller.

Het ministerie van gezondheidszorg heeft de ouderdom opgesplitst in de zogenaamde derde fase van jonge vitale ouderen en de vierde fase van afhankelijkheid. Mocht je de zeventig halen, dan ben je automatisch een bejaarde geworden en hopelijk een krasse vitale bejaarde. Nog steeds kun je dan ook tot de categorie vitale oudere behoren.

‘Winter’

U bent aangekomen bij de finish vanaf 80 jaar (en kunt helaas niet terug naar Start)

Je bent nu officieel hoogbejaard. Nog steeds kun je dan een vitale hoogbejaarde zijn. Dus deze finish kan nog best een tijdje duren, afhankelijk van vele factoren en vooral ook leefstijl.

Uiteindelijk komt de vierde fase eraan;  ‘de afhankelijkheid’. 

Retorische vraag 

‘Ik heb dus nog wel een tijdje te gaan’, besluit ik opgelucht en probeer maar weer vooral in het Nu te blijven om te genieten en dankbaar te zijn voor mijn leven.

Was deze uiteenzetting voor jou als lezer ook nuttig, of zijn het vooral de stuiptrekkingen van een jong vitale oudere, die (ook) nog zo graag jong wil zijn?

Fijne dag gewenst allemaal.

Luistertip: not dark yet, Bob Dylan https://youtu.be/5fGYWAVw2zg?si=-9kmdvCSlhCObbb6

Quote: verblijf niet teveel in het verleden, of de toekomst, doe het NU.

3 gedachten over “Leef-tijd, slechts een getal, of toch ‘not dark yet’

  1. Ik ben niet oud, ik ben in de bloei van m’n “slijtage”. Één van onze sportschool deelnemers had voor zijn 60e verjaardag van zijn kinderen een t-shirt met deze tekst ontvangen. Vond ik wel grappig. Zou op mij van toepassing kunnen zijn dacht ik nu behept met lichte slijtage in mijn linker kniegewricht.

    Geliked door 1 persoon

Plaats een reactie