Tachtig jaar geleden is actueel

Het is dit jaar tachtig jaar geleden dat we werden bevrijd door de geallieerden, ook met hulp van een kleine groep moedige verzetsstrijders. Het gehele jaar door herdenken en vieren we op verschillende manieren en momenten het einde van de tweede wereldoorlog.

Ondertussen heeft er de laatste jaren ook een verschuiving plaatsgevonden, namelijk herdenken we niet alleen de verschrikkingen van de tweede wereldoorlog, maar worden ook de slachtoffers van alle oorlogssituaties en bij vredesoperaties  herdacht.

Een mooie ontwikkeling vind ik, want het is goed om geen onderscheid te maken, want alle oorlogen zijn verschrikkelijk.

Oorlogen afschaffen

‘Zullen we het oorlogvoeren gewoon afschaffen’, denk ik maar weer eens tegen beter weten in.

Eerder deed ik al een paar briljante suggesties, om het maken van wapens strafbaar te stellen en de geïnde boetes te gebruiken voor vredesactiviteiten en wederopbouw.

De andere suggestie was om wapens te vervangen voor speelgoedwapens. (Lees hiervoor de column Geweldsconflicten van 13-10-2023)

Ondertussen is mijn lief intensief bezig om aan de hand van correspondentie van haar vader en opa uit de tweede wereldoorlog, een verhaal te schrijven voor een herdenkingsboek ‘tachtig jaar vrijheid’. Dit heeft veel impact op haar. Ze voelt door de brieven van weleer zelf de pijn, het verdriet, het gemis. Het raakt, komt hard binnen en het schuurt. Het is de pijn van familie die vanuit het Duitsland uit de tweede wereldoorlog, vanuit een werkkamp in Duitsland brieven naar huis schrijven. Vader en zoon zitten, zonder het van elkaar te weten, op zestig kilometer afstand in het Harz gebied in Duitsland. Haar vader overleeft de oorlog, haar opa niet.

Ik lees haar vertelling en voel zelf ook tranen komen. Het is een aangrijpend verhaal en ik moet daarnaast denken aan de vergelijkbare situatie van onderduiken, opgepakt worden en te werk gesteld worden van mijn eigen vader en opa.

Het zijn naast tranen van verdriet en ontroering, ook tranen van onmacht.

Polarisatie 

Want wat is er momenteel vooral aan de hand? Er waait een gure wind van polarisatie, machtsmisbruik en kilheid. Daarnaast is er de dreiging van onrechtvaardige ‘vrede’. Een zogenaamde oorlogstaal ‘vrede’ Een ‘vrede’ gebaseerd op machtsposities van enkelingen. Dit is geen vrede, dit is manipulatie.

‘Laten we van de geschiedenis leren’, constateer ik opnieuw, aangezien er helaas vele parallellen zijn met 1938.

Ik zag een Duitse studente in een protestmars meelopen, ze hield een bord omhoog met de tekst: ‘Nie wieder ist jetzt’. Hier komen historie en het heden vlijmscherp bij elkaar.

Hoe verder?

Chat Gpt geeft een uitgebreid antwoord op mijn vraag hoe polarisatie tegen te gaan.

De samenvatting:

‘Dit vereist een combinatie van strategische acties op individueel, sociaal en beleidsmatig niveau’. Hoe vertalen we dat?

Laten we in ieder geval respectvol met elkaar in gesprek blijven gaan. Ons richten op de feiten. Luister vooral in plaats van direct je mening te willen ventileren en wees kritisch op het verschil van informatie en fake news. Zoek vooral naar gezamenlijke positieve waarden die verbinden in plaats van polariseren.

En vul maar aan🙏

Luistertip: I’ve got a feeling, The Beatleshttps://youtu.be/DbKPZd5oihc?si=EM_GG0OJ6FVgPBgU