Mijn klimaat, jouw klimaat, ons klimaat 

De afgelopen weken voelde als een lange lome vakantie, alsof ik in het zonnige zuid Frankrijk verbleef. De zon scheen onophoudelijk en uitbundig, de avonden waren zwoel en aangenaam. De temperatuur steeg overdag steeds tot recordhoogte en daarmee nam mijn vakantiegevoel gelijktijdig ook toe. Alles vertraagde, zelfs onze jonge speelde poes lag overdag vooral in schaduwplekken. De zwaluwen in het nest boven de veranda werden ook (vooralsnog) door haar genegeerd. 

Ik hou van lange warme zomers, echter sinds de klimaatverandering steeds duidelijker vormen aan begint te nemen en de gevolgen zichtbaar en voelbaar zijn, voelt het genieten van het prachtige weer nogal dubbel. Het is dit weekend in juni erg warm. We hebben meerdere gasten in verband met een familie reünie. De ‘zitjes’ hebben we in alle vroegte al op verschillende plekken in de tuin gecreëerd. De ‘hang-zitplek’ onder de grote appelboom lijkt ons veruit favoriet en we schuiven de stoelen in een halve kring onder de appelboom.

Appelboom

De grote stoere oude appelboom is onze trots en nu een ‘rots in de branding’ om ons met zijn imposant bladerdak te beschermen tegen de extreme hitte en de felle zon. Ik zit met m’n drankje bij de boom en observeer onze boom eens goed. Vorig jaar gaf zij meer dan overvloedig appels en nu was er in het voorjaar extreem weinig bloesem. Dit najaar dus een schrale oogst. ‘Misschien neemt de boom even een pauze’, denk ik en betrap mijzelf erop toch een beetje ongerust te zijn. Ook zie Ik dat er behoorlijk veel blaadjes op de grond liggen, niet normaal voor deze tijd van het jaar. 

Ik lees dat Nederland momenteel te maken heeft met de langste periode zonder regen, de langste regionale hittegolf en alwéér de heetste juni ooit gemeten. De hitte en droogte records worden trouwens sinds 2017 jaarlijks verbroken. Ik vind dat een 112 alarmmelding waard.

Het extreme zomerweer lijkt voorlopig voorbij, aldus het knmi. De meeste mensen gaan nog behoorlijk luchtig gekleed, passend bij warm weer, ook al kan ‘s avonds weer een vest of iets dergelijks prima aan. Het is net alsof de afkoeling nog niet goed tot ons doordringt. ‘Net als de gevolgen van klimaatverandering’, somber ik.

Maar we zitten ondertussen weer in ‘oer Hollands wisselvallig weer’, met wisselende luchten met verschillende soorten bewolking en af en toe zon, hier en daar een bui, wind uit alle richtingen en het weer dat alle kanten op kan gaan. Zoals we gewend zijn….en we hopen weer op de volgende prachtige dagen.

Vanzelfsprekendheid 

Het rommelt nogal met de vanzelfsprekendheid van de natuur. ‘Ik doe mijn ogen even dicht en zie een aarde met vreselijke droogtes, hitte, overstromingen, ziektes, oorlogen en ander geweld, miljoenen mensen op de vlucht als opgejaagde dieren. De totale chaos’. Het is een deel van mijn tekst uit de film ‘de laatste heilige’, (Jef Caelen) waarin ernstig gewaarschuwd wordt voor de gevolgen van klimaatverandering. Helaas is veel hiervan ondertussen al realiteit. Met een schok realiseer ik mij dat niets meer in de natuur vanzelfsprekend is. Er is blijvend iets (in mij) veranderd. ‘Gisteren’ is definitief voorbij en hoe zal het ‘morgen’ zijn?

Ik sta op en leg even mijn beide handen liefdevol tegen de stevige stam van onze appelboom. ‘Blijf bij ons’, fluister ik bezwerend en fantaseer dat de conditie van de boom staat voor hoe het met de aarde is gesteld. Een soort thermometer van het klimaat vanuit onze tuin. Ik loop naar de veranda om de muziek aan te zetten en zing mee;

‘and the tears coming streaming down your face, when you lose something you can’t replace’….Stuck in reverse and I will try to fix you.

Luistertip: Fix you, Coldplayhttps://www.youtube.com/watch?v=k4V3Mo61fJM 

Quote: zorg goed voor jezelf, plant een boom